EAE lurralde menditsua da nagusiki, eta Pirinioen mendebaldeko muturraren eta Kantabriar mendikatearen ekialdeko muturraren artean dago kokatuta. Kantauri eta Mediterraneo itsasoetarako isurialdeen banalerroa altuera txikiko mendikate-segida batek osatzen du: Aralar mendilerroa, Aizkorri-Urkilla-Elgea mendilerroa, Urkiola mendigunea, Gorbeia mendilerroa eta Sierra Salvada. Banalerro horrek lurraldea banatu eta eremuaren geomorfologia baldintzatzen du.
Iparraldeko isurialdean, morfologia horrek zenbait ibai-arro sortzen ditu, eta Kantauri itsasora zuzentzen dira, distantzia laburrean desnibel handia gaindituta. Ibar horiek, oro har, Iparralde-Hegoalde norabide nabarmena dute. Ibaizabal ibaia bakarrik bereizten da besteetatik, mendebalde-ekialde norabidea duelako nagusiki.
Ebroko isurialdean, erliebea leunagoa da. Banalerroko mendiek eta kantabriar ibarrek alde handia dute altueran; Ebroko isurialdean txikiagoa da aldea, Mediterraneoko ibaien oinarriko maila garaiagoa delako, 600 m ingurukoa. Erdiko goi-lautada handiak Lautada eratzen du, Zadorra ibaiak zeharkatzen du, eta Ebroko Sakonunetik bereizten duten mendiguneak ditu alboetan.
Arro hidrografiko esanguratsuak hogeita lau dira: hamalauk Kantauri itsasora isurtzen dute, eta gainerakoek Mediterraneora. Unitate Hidrologiko gisa deskribatzen dira, unitateak Mugape Hidrografikoaren kontzeptutzat hartuz, baina dagozkien kostaldeko urak sartu gabe.
Topografía
Unitate Hidrologikoak
|
