EAEko esparruko prezipitazioa, batezbeste, urtean 9.222 hm3-koa da, 6.747 isurialde kantauriarrean eta 2.475 isurialde mediterraneoan.
Ebapotranspirazioz atmosferara itzultzen den prezipitazio-zatia balantze edafikoek eta erreferentziako ebapotranspirazioak edo ebapotranspirazio potentzialak baldintzatuta dago. Azken hori handiagoa izaten da barnealdean eta ekialdetik mendebaldera. Ebapotranspirazioaren aldaketak txikiagoak dira ziklo hidrologikoa baldintzatzen duten beste faktoreak baino; izan ere, aztertzeko metodologien arabera, ez dira aldatzen % 20-30 baino gehiagoan lurraldean zehar.
Guztira erortzen den euritik, 4.634 hm3 itzultzen dira atmosferara urtean ebapotranspirazioz (% 49) eta 4.575 hm3/urtean ur-baliabide bilakatzen dira (% 51). Kopuru horiekin, isurketa-uren koefizientea % 53koa izaten da isurialde kantauriarrean, eta isurialde mediterraneoan % 45eraino jaisten da; edozein modutan ere, oso kopuru altua da. Batezbesteko berariazko ekarpena 632 mm-koa da.
Ipar-ekialdeko muturreko prezipitazio eta isurketa-koefizienterik altuenak batuta, esparru osoko berariazko ekarpenik handienak lortzen dira; Urumea, Bidasoa eta Oiartzungo arroek urtean 1000 mm baino gehiagoko baliabideak biltzen dituzte.
Iparraldetik hegoaldera eta ekialdetik mendebalderako diagonalean dagoen bilakaeran, Oria, Urola, Deba, Artibai, Lea eta Oka sistemak daude, eta horien berariazko ekarpenak 730 eta ia 900 mm-koak dira; diagonal horrek markatzen du ekarpenen murrizketa.
Hurrengoak Ibaizabal, Barbadun, Butroe, Aguera, Karrantza eta Arakil dira, urtean 600 mm baino zerbait gehiagorekin; eta, azkenik, isurialde mediterraneoko gainerakoak daude, Omecilloko, Ebroko erreka-zuloetako eta Inglareseko ekarpen txikienekin.

Urteko batezbesteko ETPa, mm-tan

Urteko batezbesteko berariazko ekarpena, mm-tan